In de Mangel

Er stond zaterdag 4 juli weer een wedstrijd op de agenda. In het Noord-Hollandsch kanaal, Kogerpolder, zuidelijk van West-Graftdijk. Waarom altijd zo ver? Omdat in onze eigen regio de Leidse Hengelaarsbond de visrechten heeft. Het is gecompliceerd. Wij vissen  de meeste van de wedstrijden in Noord-Holland. De wedstrijd in de feestweek in het Oegstgeesterkanaal, georganiseerd door de Oranjevereniging Rijnsburg, is een uitzondering. Ook de Wassenaarse Hengelsportvereniging is hetzelfde lot beschoren door vooral verder weg te moeten vissen. Vrijdag bij Ons Stekkie vertelde de Katwijkse hovenier van Wassenaar dat zij naast ons vissen. Groep 1 rechts van ons, groep 2 links. Overdrijven is ook een kunst. Wij zaten in de mangel van Wassenaar.

Nou kom ik die hovenier vaak tegen bij Ons Stekkie. Je zou denken dat hij er altijd is, maar dat zou hij ook van mij kunnen denken. Vrijdag laat in de middag,  puur toeval. Geen vrijdagmiddagborrel (vrijmibo) bij Ons Stekkie, maar wel een bakkie en een praatje.

Marcel toonde bij Ons Stekkie trots zijn nieuwe zitkist. El mocht (moest!) de kartonnen doos van de zitkist en nog meer karton van leveringen klein maken en dat deed ze vol overtuiging. Scheuren, vouwen en zelfs erop stampen. Die El is een topper en in tegenstelling tot het karton niet klein te krijgen. De beste stuurlui staan aan wal, luidt het spreekwoord. Zo stond een collega met zijn armen over elkaar commentaar te geven.

Bij Ons Stekkie kom je allerlei soorten vissers tegen. Mark Bokito, een buitenlander die vanaf strand in de Noordzee ging vissen en ditmaal  een Katwijker op leeftijd. Een echte ‘ Kattuker’,  die zich kwam beklagen dat zijn gekochte hengel wel erg kort was. Dat werd opgelost en hij wilde ook ‘mèhje’. Dat is Kattuks voor maden. Zijn hengel bleek kort, omdat hij de oversteekhengel uitschoof als een telescoophengel. Dat kan, maar het schuift maar een beetje uit, waardoor de hengel dan wel erg kort is. Hij blij weg na professionele uitleg door Arie en Marcel.

Dat platte Katwijks (Kattuks) hoor je steeds minder en dat vind ik wel jammer. We leven in deze tijd minder geïsoleerd en dialecten nemen af. Bij de HSV Rijnsburg zijn op enig moment zelfs Katwijkers toegelaten. We zijn immers één gemeente, maar zij praten niet plat Kattuks. Ze wonen ook deels in Rijnsburg, de overlopers.

In de appgroep werd er vrijdag weer onzin uitgekraamd. Sjoerd jr maakte het helemaal niet uit dat we in de mangel van Wassenaar zouden vissen, want hij weet waar de vis zit. Volgens Kees tussen de kop en de staart en hij heeft gelijk. Mario zegt dat vis niet zit en hij heeft ook gelijk, want, zoals hij zegt: ze hebben geen stoel. Wat een wijs man die Mario!. Ondanks de grootspraak van Sjoerd jr ving hij bar weinig vis. Ik sloeg ook geen deuk in een pakje boter. Dat kwam omdat ik tussen twee mastodonten zat. Links Sjoerd sr en rechts van mij ‘hij wiens naam ik niet mag noemen’, vanwege de privacy. En dat moet ik respecteren.

Na anderhalf uur vissen had ik één keertje beet gehad, maar nog geen vis in het net kunnen landen. Maar even buurten rechts en links, want die twee naast mij hielden alle vis tegen die ik probeerde te lokken. Nou, zoveel hielden ze niet tegen, want links had één vis en rechts drie vissen. Waarschijnlijk werd de vis door de Wassenaarders tegengehouden en zo zaten mijn buren in de mangel en ik in een dubbele mangel. Conclusie er zwom geen vis, ze zaten er niet (op een stoel) en ze lagen er niet (in een bed).

Die vis voor de pauze van Sjoerd sr was een Brasem van volgens hem zeker 60cm+ en 3 kg+. Na de wedstrijd werd hij of zij gewogen en bleek de lengte 58 cm te zijn. Typerend voor mannen die bepaalde lengtes overschatten. De grootte is voor veel vissers belangrijk, want we vissen op totaalgewicht. Ik ving na de pauze nog enkele vissen en verspeelde er evenzoveel. Persoonlijk vang ik liever tienmaal zo veel vissen van minder gewicht. Dat is voor mij de kwaliteit van vissen. Het overgrote deel wil Brasem vangen, want van de meest voorkomende vissen leggen die het hoogste gewicht in de schaal. Brasems zijn echter saaie vissen als je ze aan de haak hebt. Je trekt ze uit balans eenvoudig naar de kant. Ze hebben verder een dikke slijmlaag en ze stinken. Bijvoorbeeld een wat grotere voorn is spannender om te vangen.

Wat verderop in vak één bleek er meer vis te zijn gevangen dan wij op de eerste plekken. Rob deed zijn naam eer aan door een Groot winnaar te zijn met grote overmacht. Zelfs Nick bleek een keer een visje te hebben gevangen, maar in zijn pa Nico moest hij zijn meerdere erkennen.

Op staart in vak 2 zat Bas, die het niet is gelukt om de vissen onderweg naar Wiggert tegen te houden. Wiggert won het vak met grote overmacht. Henk Hendriks bleek de grootste in vak 2 te hebben. Ik neem aan dat ze vis gevangen bedoelden.

Voor de vaste hengel, waarmee ik vis, is het lastig vissen geweest vanwege een toenemende wind van opzij. Met de hengel in de steun vissen was geen optie. Die zwiepte er, ondanks half in het water gestoken te zijn, lustig op los. Het weer was verder goed, al kwamen er opeens wat spetters. Gelukkig te weinig om er nat van te worden. Hopelijk hebben we volgende week ook goed weer als we in het Amstel-Drecht kanaal gaan vissen.

PS. Dit keer weinig foto’s in tegenstelling tot vorige week. Maar wel van grote emotionele waarde. Opa Henk met een armband van zijn kleinkind. Zo trots als een Pauw.

Huig zet de uitslag en de tussenstand van de competitie weer op de website: www.hsvrijnsburg.nl