19 september 2026 De Amstel

De aanloop

Afgelopen week toonde Rob, vol trots, een viertal nieuwe hengels. Met twee ervan zal hij veel vangen, denk ik zo, want er staat op ‘GST Slim’. Doet AI ook al zijn intrede in de hengelsport? Op de vraag van iemand ‘waar doet ie het van?’ antwoordde Rob: ‘de juiste man zoeken’. Die Rob is kennelijk van alle markten thuis. Arme Kees moest het ontgelden met een filmpje, waarin vissers hun vis naast het net laten vallen. Kennelijk heb ik dat gemist van Kees, maar wees getroost: dat overkomt ons allemaal. Rob zou zaterdag niet meedoen vanwege een rendez-vous met Bromsnor (Arie). Oh dat dus. Rob heeft al veel bijnamen gekregen, Swiebertje kan er dan ook nog wel bij. Ruud, ons niet lid, maar wel deelnemend in de app-groep,  had weer eens praatjes. Hij mag dan vorige week aardig gevangen hebben, maar het spreekwoord luidt: één zwaluw maakt nog geen zomer. Als hij zich niet gedraagt wordt hij uit de app-groep verbannen. Dat snoerde hem de mond. Sjoerd jr daagde hem uit om zich volgend jaar te komen bewijzen in de competitie en dan te laten zien dat hij tot de top behoort. Hij denkt erover na. Wij ook, mocht hij zich aanmelden. We laten niet zomaar iedereen toe. Cees vroeg of nadenken Ruud wel lukt. Volgens Ruud kan hij multitasken. Hij was aan het werk en kan kennelijk twee dingen tegelijk verklooien.

De moeizame weg

Zaterdagochtend in de Kerkstraat was het nog pikkedonker, maar onze Geer was voorbereid met een mijnwerkerslamp. Zo toverde hij met lieftallige assistente Sjoerd jr de plaatsnummers uit de ‘hoge hoed’, in werkelijkheid een armoedig zakje. Maar ik klaag niet, want nummer 1 werd mij toebedeeld. Geer wilde ruim voor 6 uur richting Amstelveen gaan rijden, want vanaf 6:30 uur zou de A44 afgesloten worden. Veel te vroeg kwamen we aan bij de Amstel, vanwege een afgesloten afslag bij Amstelveen zelfs nog een toeristische route te hebben gereden.

De moeizame start

Daar zat ik dan met mijn goede gedrag in het pikkedonker aan de Amstel, als de Rijnsburgse Stevie Wonder. Het viel niet mee om in het donker alles op- en uit- te zetten. Toen het fluitsignaal klonk was ik nog volop aan het klooien met een onderlijntje, bijschijnend met mijn telefoon. Eindelijk kon ik gaan vissen. Maar waar was mijn dobber? Die heb ik in het donker en later in schemerig grauw weer een uur lang niet kunnen zien. Af en toe haalde ik maar op en dan zat er weer een mini voorntje of baarsje aan de haak. Best knap van mezelf, vind ik.

En er was licht

Toen het echt licht was schoot ik uit de startblokken: een flinke brasem! Dat beloofde wat. Helaas, hele scholen vissen wierpen zich op mijn aas, maar dan wel van de crèche, de kleuterschool en de laagste klassen van de basisschool. Toch had ik het met al die baarsjes en voorntjes wel naar mijn zin, met tussendoor nog een verdwaalde brasem van het voortgezet onderwijs. Pas veel later ving ik nog een volwassen brasem. Maar toen het goed licht was kwamen ook hele hordes roeiboten op gang. Regelmatig moest ik ophalen vanwege een boot. Ze zijn te groot en te zwaar om te vangen. Ik heb me ingehouden en niet gescholden. Althans niet hardop.

Pauze

Ik dacht in de pauze even gezellig te gaan buurten, de nummerbordjes ondertussen meenemend. Maar nee hoor, niks buurten. Door Jaap en Mario werd ik streng aangesproken en doorgestuurd de overige bordjes op te  halen. Nou, geen leuke pauze dus. Maar ik troost mij maar met de gedachte dat ik van die twee toch niet veel wijzer zou zijn geworden.

De tweede helft

Behalve steeds weer roeiboten werd ik ook geplaagd door de wind. Het was regelmatig een hele toer om de hengel in bedwang te houden. Zal ik dan toch de feederhengel uit de schuur de volgende keer….NEE! Ik houd het gewoon bij ouderwets met een dobbertje vissen. Veel mooier. Tenminste, als je de dobber kunt zien.

The results from the Rijnsburg jury

Jaap kwam bij mij wegen. 16 en nog iets kilo!? Oh nee, hij had de weger op Engelse ponden staan. Ik moest het doen met 5,6 kg en dat viel me nog mee. In vak 1 bleek alleen Geer zich te hebben uitgesloofd met 10 kg en Mario met 7 kg. De rest zat ruim onder mij. Mijn vrouw was fier op mij en blij met de Hoftuinbon die ik bij het thuiskomen gelijk kon inleveren.

In vak 2 zat Dick (de kalme) Zwaan op staart en dat wist hij met ruim 16 kg te benutten. De nummers 2 en 3 zaten rond de 3,5 kg, dus een ruime overwinning.

Verder vermeldenswaardig zijn nog Bas en Wout. Bas heeft op nog net 90-jarige leeftijd het cuppen van lokvoer ontdekt. Je bent nooit te oud om te leren, Bas. En respect dat hij nog enthousiast meevist. Wout daarentegen had deze wedstrijd verward met de junior viswedstrijd van de Oranjevereniging in de Rijnsburgse Feestweek. Hij had geen leefnet, maar wel keurig één visje in een emmertje water ter weging aan te bieden. Volgende keer beter!

Hopelijk volgende keer ook beter weer. Het was niet koud, vrijwel droog, maar voor mij te winderig. En het was vooral donker het eerste uur. We gaan richting de herfst. Volgende week maar iets later beginnen, opperhoofden van de HSV Rijnsburg?