26 september 2026 De Ringvaart bij Lijnden

Nadeel van al langere tijd stukjes schrijven over mijn ervaringen bij de HSV Rijnsburg is dat het naast positieve kanten ook minder positieve kanten krijgt. Sommigen zijn er zo erg op  gebrand om in mijn verhaaltjes voor te komen dat ik ‘hints’ ontvang, zoals van Nick met een foto aan een zwembad in Portugal met een feederhengel. Nou, of hij daar nou zoveel in kan vangen? Hij had beter bij ons mee kunnen vissen. Nick heeft terecht eerder een bijnaam verdiend, maar het blijkt nu dat het gewoon in de genen zit. Opa Sjoerd bietst namelijk niet om een stroopwafel bij mij, hij pakt er gewoon een zonder het te vragen. Sjoerd de ouwe Graaier.

Mijn schrijven blijkt op Marcel van Hengelsport Ons Stekkie een negatief effect te hebben. Ik mocht al veel tips and tricks van hem ontvangen, want hij is een ervaren wedstrijdvisser. (Zegt hij) Nu durft hij mij geen advies meer te geven uit angst weer in een stukje voor te komen. Nou Marcel, je komt er toch wel in hoor. Vorige week viste hij een wedstrijd in de Amstel en sloeg hij spreekwoordelijk ‘geen deuk in een pakje boter’. Je kunt nog zoveel ervaring hebben met wedstrijden vissen, de factor geluk is voor een heel groot deel bepalend. Vandaag  viste hij weer in de Amstel. Ik wenste hem veel geluk.

Gelukkig, maar ook ongelukkig omdat het de laatste competitiewedstrijd van het seizoen was, konden wij zaterdag gaan vissen bij het pittoreske plaatsje Lijnden in de Ringvaart. Onderweg op de snelweg A4 reed ik als rode lantaarndrager, ‘op zijn ‘Bassie’s’ in onze optocht naar Lijnden. Rijdt er opeens een auto naast mij, de chauffeur ervan wild gebarend. Shit, politie! Nee, het was onze Rob druk zwaaiend. Hij ging vissen met zijn Maatjes. Niet echt onze Rob dus. Hij eet van twee walletjes.

Behalve Rob waren er nog wat leden afwezig, waaronder de Noort clan en Hans. Maar ja, die laatstgenoemde kon het zich permitteren om met vakantie te gaan. Ingehaald worden in de competitie kon niet meer. In de kneuzen B-poule, waar ik mij in bevind, promoveren Willem de snor en Wiggert gelukkig naar de A-poule. Gelukkig, want dan maak ik volgend jaar wat meer kans om hoger te eindigen dan de middenmoot. Wiggert was back tot he future en dat heeft hij laten zien. Niet allemaal eentjes heeft hij gevist, maar hij hoort niet thuis in de B-poule. Willem heeft zich ontwikkeld en ben ik ook kwijt.

We gingen van start met het vissen. Mario naast mij ving zijn eerste vis al toen ik nog voer op mijn stek aan het dumpen was. En hij bleef maar halen. Ik ging ook wel wat vangen, maar mijn tempo stond onder druk en Mario ging in een gestaag tempo door. Ik verloor veel tijd door 3 tuigjes in de knoop moeten vervangen, talloze onderlijnen moeten vervangen, vis die voor mijn voeten weer het water inviel en nog meer onbenul, zoals het beschadigen van een hengeldeel. Voor de pauze had Mario 35 visjes en ik ongeveer 20.

De pauze was bijzonder. Gewoonlijk gezellig, maar van de 20 minuten pauze konden wij elkaar hooguit 2 minuten verstaan. Lekker rustig dus, maar niet heus. Continue vlogen er vliegtuigen met brullende motoren over. Ik zei dat ik ook tijdens het vissen gek werd van die vliegtuigen en het achter mij langsrazende verkeer, vaak ook luid. Mario, onze professor in onzin uitkramen, zei dat ik dan andersom moet gaan zitten. Een pauze van ‘hoog’ niveau dus. Hij was ook wat sjofeltjes gekleed met een T-shirt van De Sportvisser Den Haag uit de vorige eeuw. @Sportvisser Den Haag: als Mario weer eens langskomt, verkoop die man dan een nieuw T-shirt.

Na de pauze ging ik door met stuntelen, maar bleef ik wel vis vangen. Niet zo groot op een enkeling na. Ik heb een teller, maar als je vergeet die na elke vis in te drukken, dan is het alsnog schatten. Ik sloot af met geschat 50 vissen. Mario zei dat hij er 75 had gevangen, wel kleine. Bij het wegen bleek ik toch wat grotere vis te hebben gevangen, zodat ik Mario had verslagen. Maar hij bleek in vak 1 te vissen en ik in vak 2. Mijn vak won ik overigens. In vak 1 hadden Willem en Huig zich flink zitten uitsloven. Op de stekken 1 en 2 werden zij 1 en 2. Te weinig vissen doorlatend naar de andere vissers, de inhalen.

Behalve prijzen voor de eerste 3 in beide vakken  hebben we ook nog per vak een troostprijs. De nummers werden dit keer getrokken door Bas. Als je jezelf al in de prijzen hebt gevist telt jouw nummer niet mee. Arme Bas moest wel 15 nummers trekken om twee winnaars te krijgen. Je zou kunnen zeggen op zijn Bassie’s, maar het zou het bestuur sieren als ze de zes nummers van de winnaars uit de zak hadden gehaald. Zover denken ze kennelijk niet.

Volgende week nog een koppelwedstrijd en dan zit het seizoen 2026 erop. Wat mij betreft weer een geslaagd seizoen vol gezelligheid. Op naar 2027.