Schrik, schik, pijn, rotgast, vakken, poules, oma Noort, bijnamen en de afwezige

9 mei 2026

Schrik: Nietsvermoedend Ons Stekkie vrijdagmiddag binnenlopend schrok ik me rot. Staat er binnen ineens een naakte vent aan de linkerkant. En dat terwijl ik gewoon langskwam voor aas en lokvoer. De mensen van Ons Stekkie zagen de paniek in mijn ogen en om erger voor mij te voorkomen, zoals ’s nachts gillend wakker schrikken uit een nachtmerrie, schoot Ellis te hulp. Voortvarend als ze is ging ze die vent, die bij nader inzien een etalagepop bleek te zijn, aankleden in een fraai visserspak. Zie de foto. Die Ellis (meestal El genoemd) is echt een topper! Altijd behulpzaam en altijd vrolijk. Mijn favoriet bij Ons Stekkie. Dankzij Ellis had ik een ongestoorde nachtrust. Wel wat kort als je om 4:15 je bed uit moet rollen om te gaan vissen. Dat zal de komende maand richting de langste dag nog korter worden.

Schik: Het was goed toeven aan de Nauernasche Vaart, maar na 45 minuten zonder teken van leven van onder het wateroppervlak dacht ik er het mijne van. Geen Voorntje, geen grondeltje, helemaal niks. Normaal vang ik die wel met de vaste hengel. Maar toen kwamen alsnog de heren, dames en kinderen Brasems aan. Ik ving lekker door tot de pauze. Buurman Hans, gewoonlijk met meer vis dan ik, had nog geen teken van leven gezien. Na de pauze verspeelde ik nog twee Brasems en toen werd het schitterend. Letterlijk, want ik heb meer dan een uur mijn dobber niet kunnen zien door de glinstering van de zon op de kleine windgolfjes. Gelukkig draait de aarde, dus toen ik weer wat kon zien ving ik nog twee brasems. Ik was tevreden en ik heb schik gehad.

Pijn: Wat kan je gebeuren bij het vissen? In het water vallen, een haakje in je vinger? Wat mij gebeurde heb ik niet eerder meegemaakt. Mijn dobber zat vast in het riet en toen ik hem lostrok schoot ie vanwege het elastiek als een pijl richting mijn hand. De antenne van de dobber boorde zich bovenop in mijn ringvinger. Zeker een centimeter diep; een eng gevoel om de antenne uit mijn vinger te trekken. De vinger doet nu een beetje pijn, maar gelukkig kan ik nog typen. Opletten of er geen infectie bijkomt, want dan ben ik verder van huis.

Rotgast: Mark ‘Bokito’ deed weer eens met ons mee als gastvisser, in vak 2. Natuurlijk moest hij zich zo nodig weer uitsloven in ‘mijn’ vak en eerste worden. Je laat ze toe, maar je hebt er alleen maar last van, die rotgasten. Ook al is Mark nog zo aardig.

Vakken: Die zijn de afgelopen weken wel een dingetje. Of er mist een nummer, of zoals nu zat ik op plek 15 bij bordje 12. En Sjoerd sr op plek 16 zat wel heeeeel erg ver weg.

Poules: In de B-poule is Wiggert dit jaar weer volop mee vissend na jaren afwezigheid, maar in deze kelderklasse hoort hij helemaal niet thuis. Hij is te goed. Gelukkig verdwijnt hij volgend seizoen naar de A-poule. Althans als we hem moeten geloven. Hij is tot nu toe alle drie de wedstrijden in zijn vak eerste geworden en zegt dat er nog dertien bijkomen. Hopelijk zit hij niet vaak in mijn vak. Helaas wel in mijn poule.

Oma Noort: Zoon Nico heeft zijn kopplek waargemaakt, want hij won vandaag in vak 1. Kleinzoon Nick heeft ook niet onverdienstelijk gevist. En dat zonder lenen, maar juist knakworsten uitdelend. Nick de Deler. Is vader Nico dan de grootste gemene deler? Nee hoor, met zijn woeste baard ziet hij er ontzag inboezemend uit, maar hij valt erg mee. Oma Noort kan terecht trots zijn op haar zoon en kleinzoon.

Bijnamen: Vroeger had vrijwel iedereen in het dorp een bijnaam. Dat kon gerelateerd zijn aan een beroep of aan een eigenschap die niet altijd vleiend was. Bijnamen waren ook nodig, want met bijvoorbeeld Piet-van Klaas-van Antje-van Aagje, enzovoorts, was het geen doen om te beschrijven om wie het ging. Ook de rechtgeaarde Rijnsburgers binnen onze vereniging hebben bijnamen, maar ze worden niet altijd meer gebruikt. Ik noem er enkele: De Goemaat, De Doodgraver, De Kloes, de Oliepik en De Lange Gerrit. Van die laatste twee vraag ik mij de oorsprong af. Wat deed de Oliepik? Brandstof stelen of ‘iets’ in de olie doen? En was Gerrit zo lang of had hij een lange?

Afwezige: Vaak schrijf ik over Rob. Er zijn leden waar ik niet veel over kan schrijven, maar over hem altijd. Vraag Rob wat hij doet en hij zegt vissen. Wat nog meer? Vissen! Dat doet hij heel veel. Maar nu was hij bij ons de grote afwezige. In de hele nacht van zaterdag op zondag vist hij een koppelwedstrijd met andere maatjes. Je kunt het ook overdrijven hè? Robje Nooitgenoeg. Hij ligt zondag vast en zeker de hele dag te pitten. App of bel hem gerust even.

****

De volgende wedstrijd wordt pas op 23 mei gevist, in de Ringvaart bij Lijnden.