Barbecue / viswedstrijd 12 september 2026

• Voorbereidingen

Inmiddels is ons jaarlijks evenement een begrip geworden. Begrijpelijk als je beseft hoeveel tijd en energie erin wordt gestopt om het te organiseren en in goede banen te leiden. Barbecue masterchef Sjoerd jr. verzorgt de inkoop van het vlees én de bereiding ervan. Dat doet hij vol overgave. Hij kiest daarbij niet voor de gemakkelijke weg van hup, wat braadworsten en hamburgers uit de supermarkt inkopen en klaar. Nee, hij koopt super kwaliteit vlees in uit zijn Keurslagersnetwerk en dat bereidt hij professioneel. Voor de pulled pork is hij al vanaf de donderdag, ook in de nacht, in de weer geweest om de pork pulled te kunnen krijgen voor op de pauzebroodjes. Door slow cooking op relatief lage temperatuur transformeert hij het vlees naar een delicatesse. Het fijne weet ik er niet van, maar wel dat hij er voor het proces diep in de nacht zijn bed voor uitgaat. Gelukkig had hij op de nachtelijke selfie die hij mij daarover stuurde een kamerjas aan. Ik houd wel van vlees, maar er zijn grenzen.

• Vreemde snuiters

De reputatie van het evenement zorgt ervoor dat er niet alleen HSV Rijnsburg leden meedoen, maar ook vissers van heinde en verre. In beperkte mate zijn ‘vreemden’ ook welkom. Zonder namen te noemen vind ik sommige vreemden die meededen ook wel wat vreemd, maar gelukkig wel gezellig aanwezig. Niet vreemd, maar zeker wel gezellig aanwezig waren vader en zoon Van der Bent. Vaders is een vriend van Sjoerd jr. die gedwee meeviste en zoon Pieter is gegrepen door het visvirus die kennismaakte met het vissen van wedstrijden. Hopelijk is de eerste ervaring van jonge Pieter hem niet tegengevallen en wordt hij op termijn wedstrijdvisser. Het zou ook zo kunnen zijn dat hij is afgeschrikt, want er wordt voor de wedstrijd, in de pauze en na de wedstrijd behoorlijk wat onzin verkondigd door sommige vissers. Ik zal over wie dat betreft ook maar geen namen noemen. Het zijn er meer.

• De locatie

De wedstrijd werd gevist aan- en in- het Noordhollandsch kanaal voorbij de Jispersluis. Daar kun je met auto’s een brede dijk met gras oprijden, waardoor er veel ruimte achter de vissers is en geen storend verkeer. Een topplek.  Althans in theorie.

• Deel 1

We visten voor de pauze 2,5 uur. Bij mij, en bij mijn directe buren Rob en Hans, bleek het taai te gaan. Maar een paar vissen konden er geland worden. Tijdens de pauze bleek het ook bij anderen taai, op een enkeling na. Er waren ook vissers die nog geen beweging van hun dobber of topje hadden gezien. En dat terwijl ze wel wakker waren.

• De pauze

In het midden van het veld viste Sjoerd jr. en daar had hij ook zijn kampement ingericht. De broodjes warme beenham en pulled pork vonden er gretig aftrek. Er waren ook verschillende sausjes. Op zijn visplateau had hij voor de visjes ook een lekker sausje. Jaap sloeg mijn aanbod om die op warme beenham te doen af. Vreemd, want de vissen vinden het kennelijk lekker, misschien hij ook wel.

• Deel 2

Opnieuw visten we 2,5 uur. Door mij werden het als lange uren ervaren en later hoorde ik dat ook van anderen. Alles proberend, hoog, laag, verder, dichterbij, het hielp niet. Dik 2 uur lang geen aanbeet. In het laatste half uur ving ik nog een dikke voorn. Die was zeker in zijn eentje verdwaald geraakt. Komt daar de uitdrukking ‘uit de school geklapt’ vandaan?

• De resultaten

Het venijn zat in de staart. In vak 1 werd er niet zoveel gevangen. Zowel Cees als Kees gingen vanwege het uitblijven van vangen maar fotograferen en filmen. Tja, daarmee geef je wel kansen weg aan ‘de vreemden’ en die pakten hun kansen.

Vak 1:

1. Leon (de terror of Sweet Lake City) 4750 gram
2. Adrie (de grote vriendelijke reus) 4750 gram
3. Arie (the wooden legend) 3950 gram

In vak 2 zat Ruud. Vorig jaar lootte hij de kopplek en toen droop hij met de staart tussen zijn benen af. Dit jaar lootte hij toepasselijk de staartplek. Toeval of omkoping? Ik weet het niet. Hij wist zijn staartplek wel te verzilveren, eigenlijk te vergulden. Als een van de weinigen ving hij behoorlijk. Hij stuurde een foto van een zwemmer op zijn stek. Was dat een door hem ingehuurde handlanger die vissen tegenhield die het parcours wilden inzwemmen? Een paar vissen wisten door de barrière heen te zwemmen naar Sjoerd sr., die zich dan ook in de prijzen viste. Op zijn Rijnsburgs gezegd was hij ‘zo groos as een aap met zeven l…..’ Onze Rob, die behalve bij ons ook vreemd vist, kwam ook op het podium terecht. Verdiend of geluk? Oordeel daar zelf maar over. Ikzelf was in vak 2 een middenmoter. Troost putte ik uit het feit dat vele anderen nog minder dan ik hadden gevangen. Zo niet onze Bas. Al tijdens de pauze toonde hij zich niet ontevreden en uiteindelijk viel hij nipt buiten de prijzen.

Vak 2:

1. Ruud (het venijn, de Kattukse Rijnsburger) 17725 gram
2. Sjoerd sr. (de Opper Zwaan) 11900 gram
3. Rob (de Rijke, maar nooit genoeg) 5325 gram

Er werd na afloop van de wedstrijd volop nagekaart. Natuurlijk had Ruud praatjes (wanneer niet?), maar dat mag ook als winnaar. Van vorig jaar zero ging hij dit jaar naar hero. Ik ben benieuwd of hij volgend jaar ook goed zal presteren. Ik zal zeker weer mijn best doen om meer vis te vangen dan dit keer. Meer vis vangen is niet alleen kennis, kunde, goed lokvoer en goed aas. De factor geluk speelt (ook) een grote rol. Neem bijvoorbeeld het lokvoer. Winnaars van viswedstrijden tonen regelmatig (trots of verplicht) het lokvoer waarmee zij hebben gevist en gewonnen. Nou, als de vis niet rondzwemt op jouw gedeelte van het parcours valt er niks te lokken. Ik zal de producent/het merk van mijn lokvoer maar niet vermelden, hun de schande bewarend. De investering was het dit keer niet waard. Vis kopen zou wellicht goedkoper zijn geweest, maar het plezier dat wij aan het vissen beleven weegt daar ruimschoots  tegenop.

• De barbecue

Het bleef nog lang onrustig aan de waterkant, maar ook erg gezellig. De kwaliteit van het eten was top! Zowel het vlees, de sauzen, de salade, het brood en de frisdrank. Er was ruim voldoende, waardoor ik het avondeten heb kunnen overslaan. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar.

Vanuit het verre Polen kwam de oproep van Don Leo al wanneer hij de uitslag/het verslag kan verwachten. Ik brei er daarom maar een eind aan, want voor je het weet worden er Kamervragen gesteld. In de competitie hebben wij nog 2 wedstrijden te gaan en  in oktober sluiten wij het seizoen af met een koppelwedstrijd. Krijg ik erna ook weer even rust.