Skip to content

Met de pensionado’s op pad

Ik mocht donderdag als vakantieganger met pensionado’s Willem, Huig en Cees op pad om te gaan vissen. Zij kunnen dat altijd op een doodgewone doordeweekse werkdag. Helaas moet ik daar nog wat jaren op wachten. De heren kozen voor de Amstel en Robert-Jan had een stek bij Uithoorn getipt. Daar aangekomen bleken de heren niet zo gecharmeerd van de zachte walkant, waarvan de bodem nog moet inklinken na vervanging van de beschoeiing. Dus terug in de richting van Ouderkerk aan de Amstel; ik lijdzaam volgend.

In de vroege ochtend wilden de heren mij volgen, vanaf het tankstation aan de snelweg in de richting van de Amstel. Volgens afspraak heb ik niet harder gereden dan 100 km/u, maar toch konden ze mij niet bijhouden. Daar stond ik dan in de vroege ochtend te wachten. Na een stukje verder te hebben gereden, stekken aan de Amstel verkennend en te hebben gekeerd, waren de heren eindelijk ook aangekomen.

Na het uitstapje naar Uithoorn streken we ergens tussen Ouderkerk en Nes aan de Amstel neer. Willem op de verste afstand en Huig ook nog op een behoorlijke afstand van Cees en van mij. Cees en ik bouwden onze plek op, ongeveer 4 meter uit elkaar. We waren een gezellig koppeltje.

Cees begon met pech. Hij had geen schepnet mee. Gelukkig kon hij van Huig een schepnet lenen. Ondanks dat Cees en ik een gezellig koppeltje waren, was hij minder gezellig naar voorbijvarende roeiers. Nou Cees, denk aan je hart en maak je niet zo druk. Dat wat hij eruit gooide zal ik u besparen. De pech bleef onze Cees achtervolgen. Er ging bij hem van alles fout en vangen lukte ook niet goed. Toch bleef hij onverstoord proberen om vis te vangen. Na door mij 20 gevangen vissen ben ik maar pauze gaan houden en bij Huig en Willem gaan buurten, want ik vond het sneu dat Cees nog niet van de 0 af was. Ik dropte zelfs een voorntje in ‘zijn’ schepnet, zodat hij daar toch een vis in zou hebben gehad.

Tussendoor kwam Willem nog even bij ons buurten, ondertussen een harde wind latend. Bedankt Willem! Ik ging vervolgens na elke 10 gevangen vissen maar pauze houden, want Cees zat het nog steeds niet mee. Net als ik vingen Huig en Willem wel vis. Grotere, kleinere en momenten dat het even stil was. Gewogen hebben we de vis niet, maar wel geteld. Willem had geschat het hoogste gewicht met 6 brasems en nog wat andere vissen. Huig had iets van 17 vissen, waaronder een Zonnebaars. Zie de internetfoto. Ik heb er nog nooit een gevangen. In totaal heb ik zelf 50 vissen gevangen. 2 Brasems, voorns en baarzen. 2 grote vissen heb ik niet kunnen landen. De ene, ik vermoed een karper, dook steeds weer naar beneden en zwom weg alsof het niks was. De andere grote vis was vergelijkbaar sterk en verspeelde ik. Huig was getuige en schatte in dat het een Zeelt is geweest. We zullen het nooit weten.

Wat we wel weten is dat Cees uiteindelijk ook van de 0 is afgekomen. Zijn eerste gevangen vis was een leuke Brasem. Die ving hij met de paarse ballen van Rob. Paarse zwevende aasballetjes (boilies) wel te verstaan. Zijn tweede Brasem schoot aan de kant los. Laten we die maar als een halve vis rekenen, want Cees had al zo weinig. In dat kader viel het op dat hij vaker is gaan plassen dan het aantal vissen dat hij heeft gevangen. Niet dat hij extreem vaak is gaan plassen; minder vaak dan er vingers aan 1 hand zitten. Tijdens het plassen werd hij zelfs betrapt en gefilmd door mijn auto. Het ongecensureerde filmpje ervan zal ik jullie onthouden, al was ‘het’ ook als weinig te omschrijven. Een gekuist screenshot van het filmpje voeg ik bij. Het hele filmpje is naar behoefte bij Cees op te vragen.

Al met al was het een geslaagde ochtend aan de Amstel voor 3 van ons. Respect voor Cees dat hij er niet eerder de brui aan heeft gegeven. Nu uitzien naar de barbecue-viswedstijd van zaterdag.

 

 

Back To Top
Zoeken