11 april 2026 Koppelwedstrijd Amstel-Drechtkanaal

De vooronzin: De vraag van Cees was: zijn rode maden toegestaan, of niet? Niet dus, volgens ons reglement, want wettelijk zijn ze niet verboden. In het verre verleden werden maden roodgekleurd met schadelijke stoffen. Allang achterhaald, want je kunt ze rood maken met onschadelijk bietensap. Vooralsnog blijven ze in de ban. Een andere kleur mag ook niet. Van het bestuur kreeg ik alleen toestemming om ze met waterverf te kleuren in regenboogkleuren als hart onder de riem voor de LHBTIQ+ gemeenschap, of het logo erop geschilderd van de HSV Rijnsburg. Dat is veel werk en bovendien spoelt waterverf eraf. Rob dipt ze en laat ze geuren en kleuren met een of andere plakkerige smurrie die er volgens hem niet afspoelt. Ze zelf geel of bruin kleuren op een specifieke manier is volgens mij niet aan te bevelen, al is Brasem daar volgens Cees gek op. Ik weet niet of dat klopt, maar hoe weet Cees dat dan? Heel bijzonder. Omdat geel ook niet mag kan Sjoerd jr zijn opgespaarde voorraad met aspergegeur wel dumpen. Gerard las onze onzin hoogstwaarschijnlijk hoofdschuddend op de Canarische eilanden en besloot nog maar even daar te blijven.

De voorbereiding: Henk H. is zo aardig om voor mij op vrijdagmiddag aas te halen. Maar ik besloot wat eerder te stoppen met werken en het zelf te halen. Jarenlang kocht ik naar tevredenheid aas en ander visspul bij Hengelsport Katwijk, maar vanwege hun verhuizing naar het centrum, hun focus op karper en de witvisuitbreiding bij hun buren van Ons Stekkie had ik daar besteld. De bestelling was niet goed aangekomen, maar Marcel maakte die ter plekke klaar terwijl ik kon genieten van een bakkie koffie. En oh, die Marcel is zo trots op zijn casters. Hij prees ook zijn piertjes uit paardenmest aan. Ik kocht een bak, want volgens Cees… Hm, daar zit vast en zeker een luchtje aan. Met Marcel ben ik blij, want vakkundig heeft hij voor mij topsets voorzien van nieuw elastiek en het helemaal afgesteld op mijn wensen. Maar ben ik nou ook zo blij met Ons Stekkie? Niet helemaal, maar dat vraagt om een toelichting. Voor mij is het naar het centrum van Katwijk verder weg. Nooit ging mijn vrouw mee aas halen, maar prompt wilde ze nu ineens mee. Natuurlijk niet om aas te halen, maar om te winkelen in het centrum. Nou, als ze dat steeds wil wordt het vissen wel een hele dure hobby. Misschien aas halen toch maar uitbesteden aan Henk H.?

Vol verwachting: Zaterdagochtend stonden we in het pikkedonker te trappelen van ongeduld. Behalve loting van je plek was het ook een soort Tinder, want er moesten immers koppeltjes worden gevormd. Ik trof Huig, niet de minste. De verwachtingen waren hoog gespannen, want Willem zou de afgelopen week in het Amstel-Drechtkanaal wel 40 kg hebben gevangen! Jaja, ten eerste is er geen bewijs. Hij kan zoveel zeggen. En ten tweede, in hoeveel uur? Misschien heeft hij wel 12 uur gezeten. De wedstrijd vissen wij maar 2×2 uur. Hoe dan ook, ik was optimistisch.

De wedstrijd: Al een minuut na het voeren ving ik een leuke voorn. Dat voorspelde wat. Niet dus. Voor de pauze ving ik alleen nog maar een grondeltje en die schoot helaas van de haak. Ik dacht nog van “oh, oh, daar gaat mijn winst.” Maat Huig bleef voor de pauze met lege handen, wat hij ook probeerde. Tijdens de pauze bleek het bij de naaste buren niet veel beter. Mario zei: “het is -een drieletterwoord-!” Na de pauze bleef het bij mij stil. Een uur voor tijd stond Huig nog steeds op de 0 en hij ruimde alvast zijn leefnet op. En toen, toen ving hij ineens een Brasem. “Gooi maar in mijn leefnet, Huig. Plek genoeg.” Zo bleef ons de schande bewaard, allebei van de O af.

Het resultaat: Achterin het veld bleken er een paar koppeltjes aardig vis te hebben gevangen. De WiWi’s waren wel erg uitbundig. Een nieuw liefdeskoppeltje is geboren. Wie, wie? Willem en Wiggert. Misschien heeft Willem een deel van zijn eerder in de week gevangen vis wel verstopt en vandaag toegevoegd? Nèèh, ….. zo is hij niet. Ze hebben ook eens geluk en dat gun ik ze wel. Al met al is het een karige wedstrijd gebleken, maar niemand die geen vis heeft gevangen.

Bijzonderheden: Nick de Bietser heeft zijn bijnaam weer eens eer aangedaan. Hij was thuis de maden vergeten. Pa Nico was ‘not amused’ en de autorit heen was niet erg gezellig, zo begreep ik. Geen paniek(o), Mario toonde zich de barmhartige Samaritaan en leende hen maden. Ik weet het niet zeker, maar het verbaast mij niet als Nick nog meer heeft moeten bietsen bij anderen. Gelukkig maakt hij veel goed door zijn gezellige aanwezigheid. Een bijzonder mens, onze Nick. Ik vroeg hem of hij naar huis met mij mee wilde rijden, want bij Pa Nico was het niet zo’n ontspannen sfeertje in de auto. Maar de lucht bleek weer geklaard. Voordeel is dat Pa Nico en Nick voor volgende week al maden op voorraad hebben. En zo heeft elk nadeel weer een voordeel.

Vooruitblik: Volgende week vissen we in het Noord-Hollandschkanaal (met -sch) bij Akersloot. Dan start de individuele competitie. Hopelijk vang ik dan meer vissen en hopelijk is het wat warmer geworden. Vandaag vond ik het koud, vooral vanwege de wind. Nu ik dit typ warm ik gelukkig weer een beetje op.